عضو کمیسیون مشاوران نصر: سرمایهگذاری خطرپذیر در کشور از استارتآپها بهسمت داراییهای کمریسکتر رفته است

افزایش نااطمینانیهای اقتصادی، محدودیتهای تامین مالی، مهاجرت نیروهای متخصص و تشدید ریسکهای منطقهای، سرمایهگذاری خطرپذیر در ایران را وارد دورهای محتاطانه کرده است. در چنین شرایطی، صندوقهای سرمایهگذاری تمرکز خود را از ورود به پروژههای پرریسک و استارتاپهای نوپا، به حفظ منابع و مدیریت نقدینگی تغییر دادهاند.
بهگزارش کارآفرینی پرس به نقل از روابط عمومی سازمان نظام صنفی رایانهای استان تهران، کاهش ورود سرمایه به کسبوکارهای نوآور، در حالی رخ داده است که اکوسیستم استارتاپی ایران همچنان ظرفیت ایجاد فرصتهای تازه را دارد. تجربه اقتصادهای نوآور نشان میدهد بحرانها، در کنار ایجاد فشار بر کسبوکارها، میتوانند به شکلگیری نیازهای جدید و ظهور مدلهای کسبوکاری تازه منجر شوند.
کاهش سرمایهگذاری در استارتاپهای مرحله بذری
محمود شجاعی کیاسری، فعال حوزه استارتاپی و عضو کمیسیون مشاوران سازمان نظام صنفی رایانهای استان تهران، درباره تغییر رفتار صندوقهای سرمایهگذاری میگوید:
در شرایطی که اقتصاد با نااطمینانیهای گسترده و ریسکهای سیستماتیک مواجه است، صندوقهای سرمایهگذاری خطرپذیر بیش از هر چیز بر حفظ منابع و مدیریت نقدینگی تمرکز میکنند. به همین دلیل، سرمایهگذاری روی استارتاپهای نوپا و مرحله بذری کاهش یافته و سرمایهها بیشتر به سمت داراییهای کمریسکتر حرکت کردهاند.
این تغییر رفتار تنها به کاهش حجم سرمایهگذاری محدود نمیشود و الگوی تخصیص منابع را نیز تحت تاثیر قرار داده است. سرمایهگذاران اکنون تمایل بیشتری به کسبوکارهایی دارند که مدل درآمدی تثبیتشده، جریان نقدی مشخص و سابقه عملیاتی قابل اتکایی داشته باشند.
در همین حال، همسرمایهگذاری میان صندوقهای مختلف بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است. این روش به سرمایهگذاران اجازه میدهد ریسک ورود به پروژههای جدید را میان چند نهاد تقسیم کنند و با استفاده از منابع مشترک، فشار مالی سرمایهگذاری را کاهش دهند.
تابآوری زیرساختی به معیار تازه ارزیابی استارتاپها تبدیل شده است
کسبوکارهای دیجیتال و پلتفرمهای دادهمحور وابستگی مستقیمی به پایداری زیرساختهای ارتباطی دارند. هرگونه اختلال در اینترنت یا شبکه میتواند عملکرد این شرکتها را بهطور مستقیم مختل کند. ازاینرو، سرمایهگذاران در ارزیابی استارتاپها بیش از گذشته به معماری سامانهها، توان فنی تیمها و میزان تابآوری زیرساختی توجه میکنند.
کیاسری میگوید:
کسبوکارهای دیجیتال و پلتفرمهای دادهمحور به پایداری زیرساختهای ارتباطی وابستهاند. به همین دلیل، معماری سامانهها، توان فنی تیمها و تابآوری زیرساختی به معیارهای مهم سرمایهگذاران در ارزیابی استارتاپها تبدیل شده است.
مهاجرت نیروهای متخصص در حوزههایی مانند توسعه نرمافزار، دواپس و علم داده، یکی دیگر از چالشهای جدی اکوسیستم استارتاپی ایران است. از آنجا که ارزشگذاری استارتاپها ارتباط مستقیمی با توانمندی تیم فنی دارد، تضعیف سرمایه انسانی میتواند به ساختار کلی این کسبوکارها آسیب بزند.
از سوی دیگر، نبود مسیرهای شفاف برای خروج سرمایه، از جمله عرضه اولیه سهام در بورس یا ادغام و تملک، چرخه بازگشت سرمایه را کند کرده است. این مسئله ریسک سرمایهگذاری را افزایش میدهد و جذابیت ورود سرمایههای جدید به اکوسیستم را کاهش میدهد.
با وجود این چالشها، کیاسری معتقد است بحران میتواند زمینهساز شکلگیری فرصتهای جدید باشد:
بحرانها اگرچه فشار قابلتوجهی به کسبوکارها وارد میکنند، همزمان زمینهساز شکلگیری نیازها و فرصتهای جدید نیز هستند. با بازگشت اقتصاد به شرایطی باثباتتر و پیشبینیپذیرتر، میتوان انتظار داشت موج تازهای از استارتاپهای ساختاریافتهتر شکل بگیرد و سرمایهگذاری خطرپذیر دوباره افزایش پیدا کند.
انتهای پیام/



