سه دلیل که کسب‌وکار شما به هوش مصنوعی نیاز ندارد

هوش مصنوعی شاید نتواند با یک شعله آتش، لشکر دشمن را خاکستر کند، اما بااینحال، قدرت خیره‌کننده آن تا حد زیادی ما را به یاد اژدها می‌اندازد. فناوری امروز قابلیت‌های زیادی دارد، اما نباید توانایی‌های آن را دستکم گرفت.

به گزارش کارآفرینی پرس به نقل از فوربس، چشم‌انداز هوش مصنوعی هنوز با چالش‌های اخلاقی و حقوقی، نگرانی‌های حریم خصوصی، سوگیری‌های کنترل‌نشده و توهمات دست به گریبان است. برای رهبرانی که به فکر استفاده از عامل‌های هوشمند هوش مصنوعی در عملیات خود هستند، در نظر گرفتن این ریسک‌ها ضروری است.  حقیقت این است که همه شرکت‌ها به یک عامل هوش مصنوعی نیاز ندارند. به فکر ساختن یکی هستید؟ این سه مورد را ارزیابی کنید:

• مشتریان شما واقعاً به آن نیاز ندارند 

شرکت‌های  مختلف با تمام قوا به سمت هوش مصنوعی رفته‌اند، و نتیجه آن انبوهی از محصولات مبتنی بر هوش مصنوعی بوده که هیچکس به آنها نیاز ندارد یا حتی نمی‌خواهد. اما سوار شدن بر موج عامل‌های هوش مصنوعی صرفاً برای رقابت با فناوری‌های روز نه تنها می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد، بلکه ممکن است به یک بار مسئولیت تبدیل شود.

در واقع، تحقیقات منتشرشده در مجله بازاریابی و مدیریت نشان می‌دهد که محصولاتی که استفاده از هوش مصنوعی را تبلیغ می‌کنند، به جای نشان دادن قابلیت‌های پیشرفته، ممکن است مشتریان را دفع کنند. «مصطفی چایچک»، نویسنده اصلی این مطالعه، می‌گوید: «وقتی نام هوش مصنوعی مطرح می‌شود، اعتماد عاطفی کاهش می‌یابد و این مسئله تمایل به خرید را کم می‌کند. ما دریافتیم که اعتماد عاطفی نقش حیاتی در درک مصرف‌کنندگان از محصولات مبتنی بر هوش مصنوعی دارد». این به آن معنا نیست که هوش مصنوعی برای کسب‌وکارها تحول‌آفرین نیست. طبق گزارش گارتنر، ۷۹٪ از استراتژیست‌های شرکتی معتقدند که هوش مصنوعی برای موفقیت ضروری است. نکته کلیدی این است که مطمئن شوید عامل‌های هوش مصنوعی را به‌گونه‌ای پیاده‌سازی می‌کنید که واقعاً به مشتریان شما خدمت کند، نه صرفاً برای سواری گرفتن از تب داغ فناوری روز. کسب‌وکارها باید تحقیقات بازار انجام دهند، نقاط اصطکاک خود را شناسایی کنند و به بازخوردها گوش دهند. بدترین اتفاق این است که زمان، انرژی و پول خود را صرف ارائه چیزی کنید که اصلاً نیازی به وجود آمدنش نبوده است.

• به دنبال جایگزین کردن نیروی انسانی خود هستید 

تفاوت عامل‌های هوش مصنوعی با مدل‌های زبانی بزرگ در توانایی آنها برای عمل مستقل است: برای مثال، درحالی‌که یک مدل زبانی می‌تواند پاسخ‌های متنی یا خلاصه‌ها را هنگام درخواست تولید کند، یک عامل هوش مصنوعی می‌تواند به طور پیشگیرانه وظایف را برنامه‌ریزی کند، به سیستم‌های خارجی (مانند ایمیل یا پایگاه داده) متصل شود و بدون نیاز به درخواست انسان اقدامات را انجام دهد. برای سازمان‌هایی که به دنبال افزایش بهره‌وری و نجات نیروی انسانی خود از کارهای تکراری و خسته‌کننده هستند، عامل‌های هوش مصنوعی یک فرصت هیجان‌انگیز محسوب می‌شوند. اما اگر هدف شما حذف تمام اعضای انسانی تیم و جایگزینی آنها با یک نیروی کار فوق کارآمد مبتنی بر هوش مصنوعی است، اشتباه می‌کنید. هرچند استقلال عامل‌های هوش مصنوعی یکی از ویژگی‌های آنهاست، اما درعین حال یکی از بزرگ‌ترین ریسک‌های آنها نیز محسوب می‌شود. توانایی آنها در اقدام مستقل، تهدیدهای متعددی از افشای تصادفی اطلاعات خصوصی گرفته تا مسمومیت داده‌ها که می‌تواند عواقب ویرانگری داشته باشد، به همراه دارد. همانطور که شومیت غوش در مرکز کارآفرینی و فناوری سوتارجای دانشگاه برکلی می‌نویسد: «ممکن است به یک چت‌بات مبتنی بر مدل زبانی که پاسخ نادرستی می‌دهد کمی ارفاق کنیم و فقط باعث شود شرطی در یک بازی را ببازیم. اما اگر یک عامل هوش مصنوعی مبتنی بر مدل زبانی، یک استراتژی معاملاتی اشتباه در سبد سهام ما اجرا کند، دیگر چنین رفتاری نخواهیم داشت».

به عنوان یک رهبر، هدف شما باید این باشد که عامل‌های هوش مصنوعی در کنار تیم شما کار کنند، نه اینکه جایگزین آن شوند. واقعیت این است که عامل‌های هوش مصنوعی خوب هستند، اما خطاناپذیر نیستند. اگر یک عامل مرتکب اشتباهی شود که دیر متوجه آن شوید، سازمان شما اعتبار خود را از دست می‌دهد و شاید هرگز نتواند آن را بازیابد.

•   به مقررات دولتی و مدیریت ریسک توجه نمی‌کنید 

پیشرفت سریع عامل‌های هوش مصنوعی، فرصت‌های بینظیری برای کسب‌وکارها ایجاد کرده است، اما بدون حکمرانی مناسب، این سیستم‌ها به سرعت می‌توانند به یک بار مسئولیت تبدیل شوند. چالش بزرگ این است که هوش مصنوعی به طور مستقل بر روی حجم عظیمی از داده‌ها عمل می‌کند و به روش‌هایی یاد می‌گیرد و تکامل می‌یابد که ممکن است همیشه با استانداردهای اخلاقی یا مقرراتی همسو نباشد. رهبرانی که قصد پیاده‌سازی عامل‌های هوش مصنوعی را دارند، باید با تمام خطرات بالقوه آشنا شوند و چارچوب‌های نظارتی ساختاریافته‌ای برای کاهش آنها ایجاد کنند.

با افزایش نقش تصمیم‌گیری مبتنی بر هوش مصنوعی در عملیات کسب‌وکار، شرکت‌ها باید سیاست‌های شفافی در مورد انطباق‌پذیری، شفافیت و پاسخگویی تعیین کنند. این شامل اتخاذ مدل‌های حکمرانی است که با تمام مقررات فعلی که به سرعت در حال تغییر هستند، همسو باشد. سازمان‌ها همچنین باید چارچوب‌های مدیریت ریسک هوش مصنوعی را برای نظارت مستمر و استقرار اخلاقی آن ادغام کنند.

عامل‌های هوش مصنوعی، قدرت عظیمی دارند. اما بدون استراتژی دقیق و حساب شده، به سرعت می‌توانند بیشتر از اینکه یک دارایی باشند، به یک بدهی تبدیل شوند. به جای عجله برای پذیرش هوش مصنوعی صرفاً برای همراه شدن با روند روز، کسب‌وکارها باید رویکردی محتاطانه در پیش بگیرند و مطمئن شوند که عامل‌های آنها نیازهای واقعی را برآورده می‌کنند، از تخصص انسانی پشتیبانی می‌کنند و از مقررات در حال تحول پیروی می‌کنند.

انتهای پیام/